Landgoed Singraven

Landgoed Singraven is sinds 1946 eigendom van de Stichting Edwina van Heek. Deze stichting beheert het landgoed in de geest van de laatste bewoner, de heer Willem Laan. Dit houdt onder andere in het in stand houden van huis en inventaris. Daarnaast moet het accent liggen op natuurbescherming en behoud van natuurschoon en waar mogelijk een hoge en veelzijdige houtproductie. Het landgoed mag niet worden overlopen door toeristen. Deze eisen leiden tot een zoeken naar een balans tussen conserveren en ontwikkelen. De toekomst is onzeker als er geen maatregelen worden getroffen. Daarvoor is het nodig nieuw beleid te maken waarbij het landgoed versterkt wordt door het nemen van allerlei maatregelen, zodat de toekomst verzekerd is.

Het landgoed is ongeveer 450 ha groot en ligt in de gemeenten Dinkelland en Losser. Door het gebied kronkelt het riviertje de Dinkel. Op het landgoed staan diverse bouwwerken waarbij het landhuis Singraven en de watermolen de bekendste zijn. Het landhuis bezit een grote collectie porseleinen serviezen. Verder staan op het landgoed diverse huizen, boerderijen en andere gebouwen.

De eerste schriftelijke vermelding dateert van 1381. In dat jaar blijkt het goed, eigendom van de bisschop van Utrecht, door hem in leen te zijn uitgegeven aan een niet met name genoemd lid van het geslacht Van Awick, bijgenaamd Singraven.

In de eeuwen die volgden is het landgoed beleend en verkocht. Het landgoed veranderde van leengoed via begijnenconvent, grafelijke heerlijkheid, havezate tot landgoed. De laatste particuliere eigenaar was de heer Laan. Hij heeft het landgoed veranderd in wat het nu is. Sinds 1946 is de stichting Edwina van Heek eigenaar van het landgoed.

Boerderij en Landschap is gevraagd om de maatschappelijke betekenis van het landgoed te vergroten, mee te helpen nieuwe functies te zoeken voor leegstaande gebouwen, bestaande functies te verbeteren en synergie tot stand te brengen.Inmiddels is het traject met de provincies en betrokken gemeenten nagenoeg afgerond, waarmee de beleidsmatige ruimte wordt geschapen voor het realiseren van twee nieuwe erven op het landgoed. Elk erf zal ca. 10 woningen gaan omvatten. Deze rode ontwikkeling moet de nieuwe economische drager worden onder het landgoed en tevens diverse plannen om het gehele landgoed en landschap te verbeteren financieel haalbaar maken.